De site van Stijn Steels

Welkom op mijn site

 

9 augustus: Ondertussen ben ik na een lange en vermoeiende vliegreis terug in Belgie geland. De ploegkoers was geen succes. Ik wou wel, maar ik had niets van snelheid in de benen. Al voor de start vreesde ik dat het niets ging worden, ik had niets van zenuwen en dat heb ik zeker nodig. We werden zeker niet weggereden in de ploegkoers, in elke ontsnappingspoging waren we mee maar de eerste 3sprinten pakten we geen punten en dan was het kalf natuurlijk al verdronken. In de laatste 2 konden we wel punten pakken zodat we uiteindelijk 7de werden. De Russen wonnen, voor de Australiers.

De reis naar Mexico was een heel leuke ervaring, alleen spijtig dat ik net naast de medailles greep. Ik wil dan ook coach Dominique Perissi, trainer Jon Wiggens, verzorger Rik en mecanieker Claude voor alles bedanken. En natuurlijk ook bedankt aan de lezers die mijn dagboek volgden...

6 augustus: De ontgoocheling is bijna volledig omgezet naar goesting om mij morgen te bewijzen in de ploegkoers. Straks trainen we er een laatste keer op in de middagpauze en dan is het vooral nog goed uitrusten. Gisteren was het een dag met wisselend succes voor de Belgische ploeg. De ploegenachtervolgers reden perfect tot op 2 ronden van het einde, maar toen liep het volledig mis waardoor ze 3 plaatsen in de eindstand verspelen. De meisjes reden een superachtervolging. Kelly en Jolien doken beiden ver onder het oude Belgisch record. Jolien strandde zelfs maar op 7 tienden om te strijden voor het brons. Tosh reed tenslotte de scratch en bolde goed mee. Hij maakte een foutje door niet mee te springen met de topfavoriet, die uiteindelijk in zijn eentje een ronde wist te pakken en dan ook won. Tosh werd uiteindelijk 10de.

5 augustus: Het is dus niet gelukt, ondanks de 2de beste Belgische tijd ooit op de km, strand ik op de 4de plaats in de eindstand. De sprinters, die gisteren stikkapot zaten, waren door het extra nachtje rust gerecupereerd en snoepten mij op de km enkele kostbare punten af. Waar gingen nog puntjes verloren? Dit komt neer op een verschil op de 200 m van 2 duizendsten voor het brons en 5 duizendsten voor het zilver. De ontgoocheling is natuurlijk heel groot, want ik heb mij in elk nummer volledig gegeven en drie persoonlijke besttijden gereden. Alleen in de scratch hebben we verkeerd gegokt met achteraf een te kleine verzetkeuze. In het vooruitzicht van al de zware nummers, werd er voor mij te voorzichtig gekoerst.  Daardoor konden de sprinters in de finale de grote versnelling nog rond draaien en met mijn kleiner verzet kon ik daar op dit niveau niet tegen op. In de puntenkoers bleek later dat ik ze nochtans de baas kon. In de scratch gingen dus ook enkele kostbare punten verloren.  Jammer, maar niets meer aan te doen. Dan moet het dinsdag maar gebeuren...

5 augustus: Ik ben er nog altijd niet vanaf, maar het einde nadert nu wel. Op dit moment sta ik 2de in de stand met enkel de km nog voor de boeg. Het programma was gisteren door de regen uitgesteld en daarom moet ik dus straks nog eens alles geven. Straks volgt er meer... 

4 augustus: Vandaag is het eindelijk zo ver, straks sta ik aan de start van het WK omnium. Ik begin met een 200m, bijna meteen gevolgd door een scratch en een achtervolging; Daarna is er een pauze van een 6-tal uur, waarna er nog een puntenkoers en een km gereden moet worden.

Gisteren zijn mijn ouders en mijn zusje nog eens langsgekomen. We hebben rustig iets gedronken en daarna zijn ze de Belgische vlag van Jolien komen halen om het Belgische gevoel op de piste nog wat te versterken. Het personeel van het hotel kijkt ook uit naar het WK, ze komen allemaal kijken en hebben mij gezegd dat ik zonder medaille niet binnen mag, we zullen zien of dat ik vanavond nog een slaapplaats heb...

3 augustus: De zenuwen beginnen nu echt wel te komen, het wordt echt tijd dat de wedstrijden beginnen. Gisteren heb ik nog 2 keer een sprintvoorbereiding moeten doen waarna ik nog 100m voluit moest doen. Ik zou nu uitkomen op 11.2, met wedstrijdwielen en wedstrijdgevoel hoop ik om morgen onder de 11 de geraken. Ook in de achtervolging en km hoop ik op sterke verbeteringen van mijn records. Vandaag staat er een heel rustige training op het programa met enkele lichte prikkels om de benen wakker te houden. Daarna volgt nog een massage en dan vooral in men bed liggen om dan hopelijk met superbenen aan de start te komen.. 

2 augustus: Gisteren was het voor ons een belangrijke dag. We hadden namelijk peak-training. Dit is een wedstrijd-simulatie waaruit je dus veel kan leren. De ploegenachtervolgers deden eerst hun wedstrijdopwarming terwijl Kelly, Jolien, Tosh en ik nog wat in het gras konden liggen. Ze moesten eerst 1 km stilstaand doen en daarna nog twee keer 2 km. De tijden waren heel goed, perfect op schema voor het Belgisch record, alleen de techniek was in het eerste blok niet echt goed. De volgende twee blokken waren echter veel beter.

Tussen de achtervolgers hun blokken was het aan ons. Na een opwarming op de piste moest ik twee stilstaande baanrondes doen, daarna twee keer 1 km vliegend om naar mijn achtervolgings-tempo te zoeken en daarna nog twee sprints achter de derny. Tosh moest dit steeds meedoen in mijn wiel met een tandje kleiner. De meisjes reden ondertussen vier keer 3 km met een heel klein verzetje.

Mijn tijden waren heel goed, hopelijk kan ik ze in de wedstrijd doortrekken over de volledige afstand.

Vandaag staan er een rollentraining en een rustige pistetraining op het programma.

1 augustus: Gisteren stond er dus een puntenkoerstraining op het programma en het ging heel goed. We reden 2x15min achter de derny tegen wedstrijdtempo met om de 3 minuten een sprint van 100m. Vandaag is het de laatste test: de ploegenachtervolgers moeten 2x2km vliegend en 1km stilstaand voluit gaan, voor mij staan er een 666,66m stilstaand en nog wat startjes op het programma met wedstrijdwielen. Mijn verkoudheid is bijna weg, enkel nog wat slijmen, maar dat verbetert ook elke dag. Vandaag verwachten ze hetzelfde weer als gisteren, wat dus wil zeggen dat we weer geweldig gaan bruinen.

30 juli: Gisterenavond zijn we toch nog naar de piste kunnen gaan, waar we een zware training hebben gedaan. Het ging echter heel goed waardoor mijn moraal weer helemaal opgekrikt is. Deze morgen ging het zelfs nog beter: tijdens de sprinttraining reed ik met een zeer kleine versnelling (51-16)op de 200m even snel als op het BK omnium in Gent. De snelheid is dus helemaal ok. Straks rijden we nog op de rollen, morgen staat er een puntenkoerstraining achter de derny op het programma.

29 juli: Gisteren reden we de eerste keer op de piste en het was totaal anders dan we verwacht hadden, de piste is heel traag en volledig vlak is ze niet. Bovendien heeft de wind er vrij spel. Ik voelde mij redelijk goed, maar de topsnelheid is door de lange reis enz wat verdwenen. Volgens de coach moet iedereen binnen een dag of 3 weer top zijn. Het enige probleem is het weer. Elke nacht regent het hier heel hard en normaal is het dan de ganse dag droog. Vandaag regende het echter ook nog 's morgens, waardoor we niet op de piste kunnen en morgen verwachten ze hetzelfde weer. Hopelijk verandert het snel want dit is absoluut niet ideaal.

28 juli: Ongelooflijk maar waar, we hebben onze fietsen. Jon en Dominique zijn er dagen en nachten mee bezig geweest, maar het is gelukt. De grootste dank gaat naar onze mecanieker Claude. Hij vertrok vorige week alleen naar Mexico City om even onze fietsen op te halen, maar zou 5 dagen op de luchthaven verblijven met bijna geen slaap en geen enkele kennis van de Spaanse taal. Hij beleefde zijn slechtste dagen uit zijn leven want hij werd daar behandeld als een stuk vuil, terwijl hij van bijna niets wist.

Gisteren hebben we dus 2 trainingen gedaan. Vooral de tweede was loodzwaar, maar ik voelde dat mijn lichaam bijna weer perfect in orde is. Ik heb alleen nog wat last van slijmen maar die zullen ook snel verdwijnen. Vanmorgen zijn we gaan losrijden en dit is een heel avontuur in Mexico. Slechte wegen, vol wegpiraten en onmogelijk om je weg te vinden. Deze avond rijden we de eerste keer op de piste. Voor mij staat er een dernytraining op het menu.

27 juli: Vandaag voel ik mij al stukken beter maar helemaal in orde ben ik toch nog niet. Mijn training van gisteren werd vervangen door een middagdutje en dit heeft mij wel deugd gedaan. Vanmorgen hebben we weer een spinningtraining gedaan en deze avond staat er ook nog één op het programma. De fietsen zijn dus nog altijd niet aanwezig en we zijn de grillen van die mexicaanse douane kotsbeu. Vandaag gingen we het losgeld betalen, dat na tussenkomst van de ambassade serieus verminderd was, toen ze opeens weer met nieuwe eisen kwamen. We verstaan er niets van en niemand kan hier iets aan veranderen. Als het vandaag niet lukt, zullen ze pas ten vroegste maandag kunnen vrijkomen en de coaches doen er dus echt alles aan om de douane te overtuigen. Gelukkig kunnen we onze trainingen doen op de rollen, zodat we niets van conditie moeten inleveren. Hopelijk komt er snel een einde aan deze soap, want het wordt toch eens tijd dat we op de piste kunnen rijden.

26 juli: Gisteren stond dus onze eerste training op het programma. Omdat de Mexicaanse douane steeds meer op de maffia begint te lijken, ze houden alle fietsen vast en vragen veel losgeld, trokken we naar de fitness om daar te gaan spinnen. Daar kwamen we de Nederlanders tegen die daar ook moesten trainen. Hun situatie is nog veel erger als de onze, zij kunnen nooit voor volgende week maandag aan hun fietsen geraken. Normaal gezien komen de onze deze avond aan, maar niets is blijkbaar zeker in dit land. Daarom staat er vandaag weer een spinningtraining op het programma, deze avond zouden we ook nog op de piste rijden, anders volgt er een 2de spinningtraining.

Gisterenavond maakten we nog eens kennis met onze geweldige populariteit hier. Iedereen wilt met ons op de foto en overal worden we gevolgd door de plaatselijke schonen. We amuseerden ons natuurlijk geweldig. Deze nacht was de pret een stuk minder voor mij. Ik kon bijna niet slapen en voelde mij helemaal niet goed. Mijn neus zit helemaal toe en mijn hoofd is ook niet echt fris. Gelukkig heb ik geen koorts zodat ik kan blijven trainen. Op zich is het niet echt een ramp want ik heb het al meermaals meegemaakt dat ik de week voor een belangrijke wedstrijd mij een paar dagen minder voel en daarna er geen hinder meer van heb. Ik zie het dus nog altijd volledig zitten.

25juli: Gisteren was het onze laatste relaxdag: een beetje gezwommen en wat rondgeslenterd in de wijk rond het hotel waar er een stierenarena, een shoppingcenter en veel uitgaanscafétjes zijn. Van dat laatste zullen we natuurlijk niet veel merken. We kregen ook nog een lichte massage.Vanavond staat de eerste training op het programma. Gisteren is de coach de piste al eens gaan bekijken en volgens hem is ze toch heel snel hoewel ze op asfalt is.Het weer is nog altijd perfect, we zijn al een stuk bruiner en de komende dagen zouden dezelfde temperaturen moeten aanhouden. Morgen hoop ik foto's te kunnen plaatsen op de site

24 juli: Gisterenavond zijn we na een reis van 24 uur in aguascalientes aangekomen. De vlucht verliep alles behalve vlekkeloos. In Nederland was er eerst al een probleem met de fietsen, ze komen nu pas morgen aan. In Amerika moet ik blijkbaar op een plaatselijke misdadiger lijken want ik werd aan de douane meegenomen en ondervraagd. Het was wel eens plezant om dit mee te maken. Ik en Vermote met de slappe lach en veel lawaai tussen nog wat Mexicanen en dan nog agent Alfonzo. Uiteindelijk kwamen we dan toch aan in Mexico en onze mond viel open van verbazing toen we ons hotel zagen. Niets anders dan luxe en verwennerij. We hebben ons priverestaurant met maar liefst 8 begeleiders voor 12 man. We hebben zelfs onze eigen bodyguards en koks, die meteen op al onze wensen ingaan. Vandaag staat er niet echt veel op het programma. Straks nog een lichte massage en dan staat er nog aquajogging op het menu. Het weer tenslotte is ideaal,26-27 graden. Er is wel wat bewolking. TOT MORGEN